Deel II in het Gedachtenstroomsysteem (Thought Flow) gaat over het concept van ‘de verlangens van je hart’ en introduceert de sneeuwbol techniek om complexe gedachtengroepen, herinneringen inclusief guiding stars over te geven aan de hogere verwerkende systemen. Om zo de stroom van de verwerkende systemen van de totaliteit een superstart te geven. Dit is ook een krachtige techniek voor het maken van doelen en bij magische toepassingen.

Deel II in het Gedachtenstroomsysteem (Thought Flow) gaat over het concept van ‘de verlangens van je hart’ en introduceert de sneeuwbol techniek om complexe gedachtengroepen, herinneringen inclusief guiding stars over te geven aan de hogere verwerkende systemen. Om zo de stroom van de verwerkende systemen van de totaliteit een superstart te geven. Dit is ook een krachtige techniek voor het maken van doelen en bij magische toepassingen.

Gedachtenstroom deel II

Het Input Systeem – Het volgen van je hart

Ik ben ervan overtuigd dat je vaak door veel hoog gewaardeerde experts heb horen zeggen dat je je hart moet volgen, om een betekenisvol leven te kunnen leiden op deze planeet.

Dat is iets wat me tot nu toe eigenlijk onmogelijk heeft geleken.

Als het hart om een richting of een actie vraagt, een inspanning, dan gebeurde bij mij het volgende.

Er ontstond een idee, maar dan begon het gedachtesysteem dit idee te overwegen en daarbij mislukte het volkomen om een strategie te bedenken om dit idee uit te voeren. Een eenvoudig voorbeeld hiervan in mijn geval is dat ik een creatieve kunstenaar wil zijn waarmee ik mijn brood kan verdienen. Het allerbeste waarmee mijn malende gedachtebrein ooit mee naar voren kwam was een zeer onbevredigend, zeer ongemakkelijk alternatief van ‘eerst geld verdienen, en als er dan nog tijd of energie over is, dan heb je toestemming voor het maken van een of twee schilderijen’. 

Maar dat is duidelijk niet het volgen van mijn hart. En de pijn die daarvan het gevolg is en het moeten leven van een leven dat voortdurend onbevredigend is en dat zo verschrikkelijk fout voelt, is een voorbeeld van wat er gebeurt als we vast raken in de gedachtelussystemen.

Een van de belangrijkste beperkingen van en problemen met het gedachtesysteem is dat het de tools niet heeft om alle lagen van de realiteit te begrijpen, te verwerken en te besturen.

Je hebt vreemde eigenschappen nodig zoals geluk, vertrouwen, liefde en magie, om maar niet te spreken van creativiteit. Die zijn nodig om er voor te zorgen dat er ook maar iets werkt buiten de basisoplossing van het kunnen planten van aardappels om te overleven, of door oude oplossingen voor dezelfde problemen te herhalen die het gedachtesysteem ergens anders heeft gevonden. De gedachtesystemen kunnen geheel niet met deze complexiteit omgaan.

Om dit te compenseren is geprobeerd om in plaats daarvan symbolen en labels te maken en deze dan te gebruiken. Maar zonder een echt begrip hiervan, is het gewoon zo dat we met een vreemde mislukking zitten die niet werkt. De gedachtesystemen, die lineair leren van fouten en ervaringen uit het verleden concluderen dan dat dit te onvoorspelbaar en te idioot is om van nut te kunnen zijn, en trekt zich dan terug van de enige plek waar de oplossingen die het nodig heeft misschien vandaan zouden kunnen komen. Het intensiveert zijn beperkte zoektocht naar het maken van een voedende soep waarbij het ingrediënt alleen water is, omdat het vlees en de groenten niet langer op het menu staan. 

Door herhaaldelijk geconfronteerd te worden met deze ‘onmogelijke’ missies van het hart, zorgt ervoor dat de gedachtesystemen de boodschappen van het hart beginnen te negeren – en dat brengt ons in zeer grote moeilijkheden.

Nu, moeten mensen de schijn ophouden zonder doel, zonder motivatie, zonder passie of een missie aan de ene kant, en aan de andere kant met eindeloze vragen zoals, “Wat heeft het eigenlijk voor zin? Wat doe ik hier eigenlijk? Wat is er aan de hand?”. Vragen die nooit kunnen worden beantwoord.

En dan wenden volledige beschavingen en maatschappijen zich tot de vervangingsmiddelen van de gedachtewereld, om te vermijden dat ze helemaal gek of depressief worden en daarbij creëren ze verkeerde afgoden – auto’s, mooie vakanties, macht over mensen, relaties met andere mensen; een vreemd samenraapsel van concepten en getikte verlichtingstheorieën die nergens op slaan plus een heleboel algemene drukke werkzaamheden om het algemene gevoel van falen en leegte tot staan te brengen, bij voorkeur totdat we sterven.

Net zoals het nodig is om graag bereid te zijn om problemen en vragen over te geven aan de andere systemen van onze totaliteit om een oplossing te vinden, moeten we ook graag bereid zijn gebruik te maken van de daardoor ontstane momenten van stilte als de gedachtelussen ophouden, om dan te luisteren naar binnenkomende boodschappen van het hart – wat het wil, wat het nodig heeft, inderdaad ons hartsverlangen.

Daarom moeten we ook ophouden met nog langer proberen beoordelingen te maken met onze bewuste geest. Omdat de gedachtesystemen totaal ongeschikt zijn om het te begrijpen en ermee om te gaan. Ook moeten we opnieuw leren om de verlangens van het hart niet te veroordelen als verkeerd, onpraktisch, slecht, kinderachtig of welke dan ook van de andere, vele redenen die volwassenen gebruiken om aan te geven waarom ze niet hebben wat ze zouden willen hebben en wat ze nodig hebben. Van een speciaal speeltje tot gewoon een beetje meer aandacht voor een nieuwe lange jurk of voor een verhaal, het maakt niet uit.

Het enige dat het gedachtesysteem in dit geval hoeft te doen is dat het een gewillige boodschapper moet worden die het verzoek van het hart doorgeeft aan de andere systemen, zonder zich er mee te bemoeien of er zijn eigen draai aan te geven, het te veroordelen, er een probleem van te maken, of het te compliceren. En dat het zonder belemmeringen begint te stromen als jij erom vraagt, het verlangen van het hart gewoon doorgeven terwijl het wordt vertaald door het medium van de gedachten, en daardoor een stap verder op de lopende band doet in de richting van oplossing en manifestatie.

De actie van het doorgeven van gedachten naar de andere verwerkende systemen op zich, zorgt voor ruimte en trekt daarmee de hartsverlangens het bewuste bewustzijn binnen. En het helpt de wensen die al lang de moed hebben opgegeven omdat ze steeds weer tegemoet moeten komen aan onredelijke eisen. Deze beginnen de verandering op te merken en ze worden zich bewust van wat het hart wil en van wat het nodig heeft, of zelfs te geven heeft aan de hele stroom en de verandering terwijl het energiesysteem begint te groeien en zich begint te ontwikkelen, zoals het ook ontworpen is, zoals het ook moet doen anders resulteert het in een enorme stagnatie en een enorme hoeveelheid pijn voor de totaliteit. Deze actie van doorgeven heeft dus een resultaat voor de totaliteit, in elke betekenis van het woord.

Congruent zijn, de heilige graal van persoonlijke ontwikkeling, is dan in dit model geen lineaire pijl in de richting van een bepaald doel en bestaat alleen uit overeenstemming van de bewuste/onbewuste geest over beide middelen en uitkomsten; maar deze keer is dit inderdaad de uitkomst, waarbij je een snelle en volledige stroom door het complete systeem van de totaliteit ervaart, waarbij elk deel bijdraagt aan de gezondheid en de functionaliteit van elk ander deel.

Rauwe ‘hartskracht’ die met al de nieuwe informatie en alles dat door de energie toegevoegd is door het gedachtesysteem vliegt, is precies wat deze muffe, uitgeputte gedachtesystemen nodig hebben – dit is motivatie, dit is flow, dit is fascinerend en leuk en het totaal tegenovergestelde van de saaie, herhalende en vervelende taken die constant teveel vergen van de wilskracht.

Wilskracht, de uitkomst van de processen van het gedachtesysteem, laadt op zijn beurt de magische systemen en terwijl het systeem zijn cyclus voltooid, voedt het magische systeem het hart zeer krachtig met wat het hart altijd al nodig had om sterk te zijn en een bron van kracht te zijn, een centrale heerser en het ware ontmoetingspunt van alle niveaus en lagen van de totaliteit die, als die op hun beurt hun kracht naar het gedachtesysteem stuurt, een wil creëert die de structuur van tijd en ruimte kan en zal beïnvloeden.

Zo werkt dat.

Zo beoefen je magie.

En zo worden woorden zoals eigenwaarde, motivatie, heling, zelfactualisatie volledig verouderd teruggegeven in een perfectie van flow die eenvoudig en vreugdevol is en inderdaad de ware mens doet ontwaken.

Het systeem schoonmaken als voorbereiding voor de flow

Nu, dat klinkt erg eenvoudig en ongecompliceerd genoeg, toch?

Het hart verlangt, het gedachtesysteem geeft het verlangen door aan de hogere verwerkingssystemen en deze zorgen ervoor dat het verlangen bewaarheid wordt, omdat het zowel magische oplossingen, maar ook motivatie en gedrag tot zijn beschikking heeft. Deze komen samen en handelen gelijkgestemd om nieuwe omstandigheden en nieuwe verlangens te creëren die hieruit voortvloeien.

In de praktijk staat het systeem echter nog ver af van lekker doorstromen, en het doorgeven van de eerste paar vragen en beoordelingen e.d. voor verdere verwerking is nog maar het begin.

Een van de problemen bij mensen dat me al lang geleden is opgevallen is wat ik toen noemde ‘het onvervulde noden reservoir’. Dit zijn al die hartsverlangens die nooit vervuld zijn, waarbij niet eens geprobeerd is ze te vervullen. Die gewoon ergens vastgelopen zijn, op ijs gezet zijn, of afgewezen als totaal onmogelijk of weg geargumenteerd als onwaardig om ze te hebben, omdat ze te gevaarlijk en te onmogelijk zijn, en daardoor verbannen naar een schaduwbestaan van god weet waar in het energiesysteem.

Zoals we hierboven al opgemerkt hebben, als de verlangens van het hart constant afgewezen en nooit vervuld worden, zelfs niet de meest basale zoals troost, liefde, aandacht en geluk, zal de stroom hiervan vroeger of later ophouden.

Als we beginnen om weer te overwegen, en deze keer vanuit een heel ander gezichtspunt, wat onze onvervulde hartenwensen eigenlijk zijn, dan merken we dat we niet bezig zijn met een enkele gedachte of een enkele emotie of herinnering, maar dat deze reservoirs inderdaad zo idioot veel bevatten in elke betekenis van het woord. Verlangens, veroordelingen daarvan, trauma’s, guiding stars, allerlei soorten herinneringen – een heleboel gedachtevelden zijn aan deze oude verlangens vast komen te zitten, daarbij bij de eenvoudigste onderwerpen een echte whirlpool van chaos creërend.

Toch moeten ze allemaal vanuit de gedachtesystemen en de bewuste herinneringssystemen overgegeven worden aan de hogere verwerkende centra om ook maar enige vooruitgang te kunnen maken. Hiervoor heb ik de Sneeuwbol techniek zeer bruikbaar bevonden. Het lijkt natuurlijk om dit te doen en feitelijk is het een krachtige ervaring.

Het introduceren van de Sneeuwbol

Hier staan we de totaliteit van een onderwerp toe om eerst bij elkaar te komen voor we het aan de hogere systemen ‘overgeven’, door alles wat ermee verbonden is eruit te trekken en samen te vatten tot een gedachtevorm die ik de Sneeuwbol noem.

Het is tamelijk moeilijk te beschrijven maar toch tamelijk gemakkelijk te doen, hier is een visuele beschrijving van het maken van een Sneeuwbol:

Stop eenvoudigweg de hele gedachtegroep in je eigen open handen tot je voelt dat je het meeste, zo niet alles, erin hebt gekregen. Pak dan de Sneeuwbol op en geef hem over, over je hoofd. En daarbij geef je de Sneeuwbol toestemming om in de basale gedachtestroommanoeuvre te vallen, om zo de, in de Sneeuwbol geplaatste situatie, te verplaatsen naar de hogere verwerkende systemen om door deze systemen uit te laten zoeken. Iets wat al lang geleden had moeten gebeuren.

Maak je niet druk over dat je de hogere verwerkende systemen overlaadt. Deze op kwantumtechniek gebaseerde systemen kunnen omgaan met alles wat je ze wilt toewerpen. Zelfs iets groots zoals een levenlange hoeveelheid aan verwarringen en herinneringen, ellende, geluk, grote emoties, een biljoen verschillende en conflicterende gedachten – voor deze systemen is dit echt niets, je zou het inderdaad gewoon kunnen beschouwen als voedsel voor deze systemen, als brandstof die hen weer tot leven doet komen en ze krachtiger en duidelijker laat functioneren. Dat geeft op zijn beurt het hele circuit van het ‘verwerken naar een hoger niveau’ dat het vertegenwoordigt een superstart.

De Sneeuwbol techniek is een zeer krachtige en buitengewoon bruikbare methode die meer toepassingen en praktische voordelen heeft dat je op dit moment misschien beseft.

De Do's & Don'ts van de Sneeuwbol

Wat echt goed helpt bij deze techniek is als je je hele lichaam gebruikt, d.w.z. dat je niet het hele proces met je ogen gesloten doet, maar dat je echt en fysiek je handen vooruit steekt en de inhoud van je gedachten in je handen giet, ze toestemming geeft zich daar te verzamelen en de compactheid van de Sneeuwbol te doen toenemen.

Het zal voorkomen dat je bij bepaalde Sneeuwbollen een sterkere aarzeling voelt om ‘hem te laten gaan’ of zelfs maar om hem op te tillen om zo het initiatief te nemen om hem over te geven aan de hogere verwerkende systemen.

Het is belangrijk om te bedenken dat je het niet ‘laat gaan’ zoals wanneer je iets kwijtraakt.

Niets is verloren. Je herinneringen zullen perfect in tact blijven maar wat je met deze techniek doet is dat je deze dingen terug zet op hun rechtmatige plek.

Misschien helpt het je ook als je bedenkt dat ‘Wat we niet hebben is datgene wat we vasthouden.’

Een hartenwens die al bij het hart of op gedachteniveau tegengehouden wordt of daar vast zit (dat moet ook per definitie zo zijn anders zou je het niet in een Sneeuwbol hoeven te stoppen!) blokkeert het manifesteren van zichzelf EN van verdere daaraan gerelateerde toepassingen. Vasthouden aan een oude liefde, bijvoorbeeld, zal niet alleen voorkomen dat de pijn verwerkt wordt en dat het verlies wordt opgelost, en zich omzet naar waardering en schoonheid, maar het zal ook elke volgende liefde effectief voorkomen.

Hetzelfde geldt voor trauma, als dit niet verwerkt en opgelost zal het een individu vast blijven zitten in het moment van toen, waarbij iemand gedwongen wordt om altijd deels in die tijd en op die plaats te blijven, en daardoor verhinderd het dat de systemen van de totaliteit zichzelf op een hoger niveau kunnen organiseren.

Het is waar dat er soms moed en wat vertrouwen in jezelf en in je leven hier nodig is om de Sneeuwbol los te laten en over te geven aan de hogere verwerkende systemen; het zou je ook kunnen helpen om te weten dat je vasthoudt aan een bron die echt ergens anders in je totaliteit nodig is om vooruit te komen, om je te ontwikkelen en te groeien zoals je ontworpen bent, en om je te helpen datgene te worden waar je altijd naar op weg bent.

Verder zou het belangrijk voor je kunnen zijn om te weten dat de hogere verwerkende systemen niet oordelen over de absolute rotzooi die de gedachtesystemen in de loop van de tijd van veel van deze dingen gemaakt hebben. Veroordelen bestaat ALLEEN in het gedachtesysteem en nergens anders. De rest van jou totaliteit functioneert en lost, voor zover het daar toestemming voor heeft, zo veel mogelijk op. Of je nu momenten van persoonlijke glorie die je vastgehouden hebt in je voorgeborchte, of momenten van totale en complete mislukking en onvoorwaardelijke capitulatie, of momenten van immense domheid, lafheid, zelfs het kwaad. Voor de hogere verwerkende systemen is het niets dan binnenkomende data die ze ook echt nodig hebben om iets te doen te hebben, om een doel te hebben en om te zorgen voor energie voor je hele totaliteit.

Dat geldt ook voor het concept van ‘straffen’. Dit bestaat alleen in het bewustzijn en in het gedachtesysteem. Als je de noodzaak voelt om door te gaan met jezelf straffen en als dit een ‘reden’ is om ergens aan vast te houden, laat me je dan zeggen dat wat het gedachtesysteem als redelijk beschouwt, normaal gesproken alles behalve redelijk is. In het grote geheel van dingen is het concept van straffen gewoonweg idioot en implodeert in zichzelf als een van die klassieke misvattingen van het beperkte gedachtesysteem, en daar zijn er velen van.

Ten slotte, als je je zorgen maakt over het ‘leren van je lessen’, zou ik willen zeggen dat er geen lessen geleerd worden als de hogere verwerkende systemen er niets mee te maken hebben en als reactie daarop een mentale verandering produceerden. Dus wees dapper, geef een paar dingen door en ervaar zelf hoe het voelt als je dit doet.

Sneeuwboltoepassingen in het kort

Er is eigenlijk niets dat je niet in een Sneeuwbol kun stoppen en vervolgens kunt doorgeven aan de hogere verwerkende systemen. Hier zijn een paar ideeën waarmee je zou kunnen beginnen.

Hartenwensen

Volgens mij zou dit wel eens het belangrijkste gebruik van deze techniek zou kunnen zijn; namelijk dat je jezelf toe te staat je iets te herinneren dat je altijd als wilde, waar je naar snakte, naar verlangde, maar dat je nooit hebt ervaren.

Dit zou zo eenvoudig kunnen zijn als een speciaal speeltje dat je graag wilde hebben als kind, en zo complex als ‘de perfecte relatie’ of ‘dat er onvoorwaardelijk van je gehouden wordt’. In beide gevallen is het zo dat als je de muren naar beneden haalt en jezelf echt toestemming geeft om je alles te herinneren dat tot dit onderwerp behoort; de pijn en de wonden, de teleurstelling, de rationalisaties, de herinneringen, de veroordelingen en de verdere pijn en wonden die hier weer uit voortvloeiden, de beslissingen die je nam, de ‘realisaties’ die je had – het is een totaal verbonden whirlpool die je kunt laten gaan en je kunt verzamelen in het gedachteveld van de Sneeuwbol in je handen.

Voorbeelden:

• Mensen (inclusief zelfconcepten, identiteitsproblemen, conflicterende "zelven" etc)
• Plaatsen ("Mijn hart bleef achter in San Francisco")
• Dromen
• Doelen & Magie
• Trauma & "Onderwerpen"
• Guiding Stars
• Gevoelens & de daarbij behorende gedachten
• Sanctuary Habitats (in het geheel)
• Symbolen en Vertegenwoordigingen
• Angsten & Vertegenwoordigingen/Manifestaties daarvan
• Vragen, conflicten, dilemma’s

Tenslotte

De Sneeuwboltechniek heeft vier belangrijke doelen, de eerste daarvan is om snel wat van het ophopende bestaande puin van het gedachtesysteem op te ruimen, door grote gedachtegroepen in hun geheel te verzamelen en ze allemaal tegelijk door te geven.

Het tweede doel dat hieruit volgt is om ruimte te scheppen, waardoor nieuwe ‘boodschappen van het hart’ binnen kunnen komen en om vastzittende oude daarvan in beweging te krijgen.

Het derde doel is om de hogere verwerkende systemen actief te voeden zodat hun output veel krachtiger wordt om zo het volledige ontwikkelende leren en de verwerkende systemen van de totaliteit op te laden en te reactiveren.

Het vierde doel is om de gedachtesystemen de principes te leren (of datgene waaraan we nog steeds denken als ‘ons’ of ‘mij’ of ‘ik’) van zowel het loslaten als van het doorgeven van dingen (waarvan het nooit bedoeld wat dat het gedachtesysteem die helemaal in zijn eentje zou oplossen) aan de hogere autoriteiten aan de ene kant, en aan de andere kant om te luisteren naar de binnenkomende informatie van het hartsysteem.

Thought Flow - Copyright Silvia Hartmann 2003. All Rights Reserved.